About Lebanon





1. Informacje ogólne
2. Temperatura
3. Historia
4. Ludność i religie
5. Języki
6. Waluta
7. Czas
8. Ustrój polityczny



I. Introduction

II. History

1. Prehistoric Times (5,000-3,500 B.C.)
2. Phoenicians (3,500-334 B.C.)
3. Greeks (333-64 B.C.)
4. Romans (64 B.C. - 399 A.D.)
5. Byzantines (399-636 A.D.)
6. Arabs (660-1258 A.D.)
7. Crusaders (1099-1291 A.D.)
8. Mamlukes (1250-1516 A.D.) & Ottomans (1516-1914 A.D.)

III. Basic Information about Lebanon

1. Entry Requirements
2. Currency
3. Language
4. Time
5. Business Hours
6. Holidays
7. Communications
8. Electricity
9. Health


1. Informacje ogólne

To mały kraj (10,452 km2) usytuowany na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego. Z północy na południe rozciąga się na przestrzeni  217 km, a ze wschodu na zachód 80 km. Od północy i wschodu sąsiaduje z Syrią a od południa z Izraelem.

Ukształtowanie terenu przybiera formę czterech równoległych pasów:

- Wąska przybrzeżna równina wzdłuż Morza Śródziemnego. Tutaj  znajdują się największe miasta: Bejrut, Trypolis, Sydon i Tyr.

- Masyw Gór Liban

- Dolina Bekaa, 762 m nad poziomem morza -najważniejszy rolniczy obszar

- Góry Antylibanu, które stanowią naturalną granicę z Syrią.

Najwyższy szczyt to na północy Qurnat as Sawda (3,088 m) i na południu wulkaniczny  Hermon (2,814 m).

Nazwa kraju pochodzi  od staro-semickiego słowa laban- biały, które odnosi się do  mas śniegu zalegającego w wysokich górach. Wszystkie regiony są łatwo dostępne dla podróżujących samochodem.  Ze stolicy, Bejrutu można dotrzeć w ciągu 3-4 godzin w najodleglejsze zakątki.

Na wybrzeżu panuje klimat śródziemnomorski z gorącym, wilgotnym latem i łagodną deszczową zimą. Średnie temperatury w Bejrucie wahają się  między 29 a 32 stopniami w lecie i 16- 19 zimą. Liban cieszy się ponad 300 słonecznymi dniami w roku.  Regiony górskie z niższą temperaturą, mniejszą wilgotnością przyciągają latem wielu Libańczyków szukających schronienia przed lepiąco-wilgotnym  klimatem miasta. W tym czasie  korzystanie dniem i nocą z klimatyzacji okazuje się niezbędne.

2. Temperatura

W górach, zimą temperatury spadają poniżej zera a szczyty górskie pokrywa gruba warstwa śniegu. Doskonałe warunki do uprawiania narciarstwa aż do końca marca. Niektóre drogi stają się nieprzejezdne. Natomiast zima w Bejrucie wg  naszych  północno-europejskich standardów jest  z pewnością łaskawa. Zazwyczaj jest tylko kilka dni na tyle chłodnych, aby zakładać cieplejsze palto, ale od października do kwietnia mogą występować gwałtowne deszcze i burze. Wtedy ulice zamieniają się w rwące potoki powodujące ogromne korki  samochodowe.

3. Historia    

W starożytności na tych terenach znajdowała się Fenicja. Od VII wieku p.n.e. kolejno  pod panowaniem Asyrii, Babilonii, Persji, Macedonii, Ptolemeuszy, Seleucydów . W latach 64pne -63pne wchodzi w skład rzymskiej prowincji Syrii; po rozpadzie cesarstwa rzymskiego w 395 należy do Bizancjum aby w 635 r. obszar podbili Arabowie. Część ludności przyjęła islam a część pozostała przy chrześcijaństwie. W XI wieku pojawili się w Libanie Druzowie, których emirowie odgrywali poważną rolę polityczną jako władcy.

Lata 1250-1517 to okres panowania Mameluków. Podczas gdy państwo Mameluków chyliło się ku upadkowi na północy rosła potęga Turków osmańskich. W 1516 zajęli Damaszek, stając się odtąd panami Syrii i Libanu do końca I wojny światowej. Od 1861  Liban cieszył się autonomią w obrębie państwa tureckiego. W 1920 na konferencji w San Remo mandat nad Libanem i Syrią przyznano Francji, co potwierdziła Liga Narodów, a Bejrut został stolicą tzw. „Wielkiego Libanu". Francja przyznała Libanowi Radę Reprezentacyjną, a następnie konstytucję. W 1926 r. proklamowano Republikę Libanu o ograniczonej  suwerenności. W 1941 władze francuskie uznały niepodległość Syrii i Libanu. Wybory do parlamentu, które odbyły się we wrześniu 1943 roku przyniosły zwycięstwo zwolennikom odrębności Libanu. Chrześcijanie i muzułmanie zawarli umowę „Pakt Narodowy". W kilka miesięcy później ogłoszono powstanie niepodległej Republiki Libańskiej, a Polska była jednym z pierwszych krajów, które ją uznały. Od 1945 Liban jest członkiem ONZ, jak również współzałożycielem Ligi Państw Arabskich.

Od 1967 Izrael dokonywał wielu inwazji na terytorium Libanu. Najpoważniejsza z 1982 roku kiedy zginęły tysiące ludzi a południowa część Libanu pozostała pod okupacją do roku 2000. Lata 1975-1990 to okres wojny domowej, która zmieniła na długie lata wizerunek Libanu na świecie. Zakończyło ją zawarte w 1989 roku porozumienie z Taif, regulujące stosunki pomiędzy mniejszościami narodowymi i gwarantujące przyszłościowe podstawy odbudowy państwa. Jednak pierwszy prezydent, Rene  Muawad został zabity w wybuchu samochodu-pułapki.

Lata 1990-2000 to okres dominacji Syrii w Libanie, która miała formalnie wspierać realizacje porozumienia Taif. Jest to również okres intensywnej odbudowy, dzięki staraniom premiera Rafika Hariri.  Jego śmierć w zamachu 14 lutego 2005 roku była katalizatorem przemian i wyzwolenia spod syryjskiej opieki. W lipcu 2006 roku kraj został ponownie zrujnowany przez izraelską ofensywę przeciwko bojownikom Hezbollahu. Rezolucja 1701 Rady Bezpieczeństwa ONZ zakończyła walki, wzmocniła liczbę i mandat międzynarodowych wojsk Unifilu, pełniących służbę w regionie od 1978 r.

W  październiku 2006 roku szyiccy ministrowie wycofali się z rządu. Siły prosyryjskie na czele z Hezbollahem rozpoczęły  blokowanie prac parlamentu, rządu oraz  okupację centrum Bejrutu. Kryzysowi towarzyszyła seria zamachów na działaczy koalicji antysyryjskiej.

4. Ludność i religie

Zgodnie z najnowszymi danymi liczba ludności sięga 3.754 miliona nie licząc ok. 210 tys. Palestyńczyków żyjących  w koszmarnych warunkach w 12  obozach dla uchodźców ( największy Ain el Hilweh). Gęstość zaludnienia wynosi 383 osoby /km2 a 88% z nich mieszka w miastach. Zaskakujący jest fakt, iż 5 razy więcej Libańczyków żyje za granicą niż we własnym kraju. Z powodu wojny, represji politycznych, biedy wielu wyemigrowało do Ameryki  Południowej ( Argentyna), Ameryki Północnej, Europy ( przede wszystkim do Wielkiej Brytanii i Francji).

W Libanie występuje 18 wspólnot religijnych. Część wyznaje islam, dzieląc się na sunnitów, szyitów i druzów. Inni należą do kościołów chrześcijańskich obrządku katolickiego: maronickiego, unickiego , ormiańsko -katolickiego oraz obrządku prawosławnego: greckiego i ormiańskiego. Tutaj religia odgrywa zasadniczą rolę w życiu politycznym, społecznym i ekonomicznym. Stoi na straży życia rodzinnego. Są jej podporządkowane małżeństwa, rozwody, dziedziczenie. Nie ma na przykład  ślubów cywilnych i  w parze o odmiennych wyznaniach jeden partner musi  przyjąć wyznanie drugiego lub wziąć ślub cywilny za granicą, najczęściej na Cyprze.

Po uzyskaniu niepodległości w latach czterdziestych chrześcijanie byli grupą dominującą. W latach następnych proporcje te uległy zmianie. Dzisiaj 70% ludności to muzułmanie.

Chrześcijanie - wśród chrześcijan najbardziej z Libanem kojarzy się kościół maronicki. Maronici - nazwa kościoła pochodzi od imienia jego założyciela Św. Marona, żyjącego w V wieku  nad rzeką Orontes.  Mimo, że pozostaje  w całości w unii z Rzymem ma swój własny obrządek i tak np. liturgia jest sprawowana  w języku aramejskim a  żonaty mężczyzna może zostać  wyświęcony. Obecnie, od 1986 patriarchą maronickim jest kardynał Nassrallah Boulos Sfeir rezydujący w Bkirke. Maronici zbudowali silną  wspólnotę we wschodnim Bejrucie, Byblos, w Górach Libanu. Obrządek grecko-prawosławny- związani z kościołem greckim ale liturgia jest sprawowana po arabsku. Święta:  Wielkanoc- Wielki Post rozpoczyna się w poniedziałek popielcowy (odmiennie niż u nas w środę popielcową). Wielki piątek  jest dniem wolnym od pracy. W niedzielę wielkanocną podaje się świąteczny posiłek składający się z jagnięciny i ciastek maamoul, wypełnionych figami lub daktylami. Boże Narodzenie - podobnie jak w Polsce święta bardzo skomercjalizowane. Wszystkie centra  i galerie handlowe udekorowane są  choinkami  i tysiącami  lampek. Nie brakuje też Św. Mikołajów. Wigilia obchodzona jest 24 grudnia wieczerzą na której podawane są także mięsne dania. W kościołach  celebruje się  pasterkę. Święta katolickie i prawosławne przypadają na inne dni kalendarzowe.

Muzułmanie:
  • Szyici - w większości zamieszkujący południe i Dolinę Bekaa.
  • Sunnici - zgrupowani w nadmorskich miastach: Trypolis, Bejrut, Saida
  • Druzowie - mała, ale znacząca grupa w  górach Metn i Shouf. Wyróżniają się strojem. Mężczyźni noszą charakterystyczne czarne spodnie z krokiem na wysokości kolan i białe czapeczki a kobiety czarne suknie i białe chusty. Są dumnymi, niezależnymi ludźmi, którzy mimo burzliwej historii nie ulegli dominacji.

5. Języki

Po języku arabskim francuski jest drugim szeroko wykorzystywanym, w szczególności  wśród chrześcijańskich maronitów. Wiele osób nie tylko posiada francuskie imiona jak Nadine, Michele czy Antoine ale także francuskie wykształcenie (zwyczaje  i etykietę). W ostatnich latach jęz. angielski zdobył sobie popularność przede wszystkim w kręgach związanych z biznesem.  Libańczycy posiadają  niesamowitą zdolność posługiwania się tymi trzema językami  jednocześnie często nawet w jednym zdaniu.

6. Waluta

Funt libański (1500 LL równe 1 $).

7. Czas

Czas letni ( kwiecień-wrzesień):  GMT+3; czas zimowy (październik-marzec) GMT+2.

8. Ustrój polityczny

Liban jest republiką demokratyczną, parlamentarno-gabinetową. Z uwagi na wielowyznaniowe społeczeństwo centralną rolę  w życiu politycznym Libanu odgrywa konfesjonalizm. Od czasu Paktu Narodowego z 1943 roku ( umowa między chrześcijanami a muzułmanami pod patronatem Francji, która stała się podstawą systemu politycznego Libanu) kryterium branym pod uwagę przy podziale mandatów i stanowisk jest przynależność religijna. Prezydentem jest chrześcijanin- maronita wybierany co 6 lat (Aktualnie prezydent nie urzęduje. Wybory przesuwane są już od pół roku a strony nie mogą dojść do porozumienia co prowadzi do kryzysu politycznego i ekonomicznego kraju )premierem muzułmanin -sunnita, przewodniczącym parlamentu muzułmanin-szyita a wiceprzewodniczącym parlamentu jest chrześcijanin prawosławny. Władza ustawodawcza należy do kompetencji jednoizbowego Zgromadzenia Narodowego, liczącego 128 deputowanych wybieranych co 4 lata, gdzie chrześcijanie i muzułmanie są reprezentowani równo ( Ugoda Taif z 1989 roku), podobnie jak w Radzie Ministrów, oraz w przypadku wysokich stanowisk cywilnych i wojskowych. Prawo libańskie jest mieszanką prawa otomańskiego kanonicznego oraz francuskiego systemu prawnego. Sądy trójstopniowe: sąd I instancji, sąd apelacyjny i kasacyjny. Istnieją też sądy religijne obejmujące przede wszystkim życie rodzinne.

Polityka zagraniczna Libanu jest mocno uwarunkowana położeniem geograficznym i jego potężnymi sąsiadami Syrią i Izraelem. Formalnie Syria  nigdy nie uznała granic Libanu. Liban i Syria nie utrzymują stosunków dyplomatycznych. Syria , której wojska stacjonowały tutaj od 1976  do 2005 roku nadal wpływa na politykę Libanu.

Liban nie uznaje państwa Izrael  i formalnie pozostaje z nim w stanie wojny od początku jego istnienia. Wojska libańskie brały udział w wojnie 1948 roku i mimo  późniejszego  zawieszenia broni  na granicy zdarzały się ciągłe potyczki, inicjowane przeważnie przez Palestyńczyków (1968-1982) a później przez Hezbollah. Ataki te doprowadziły do inwazji  w 1978 roku a  w 1982 do inwazji i okupacji zakończonej w 2000r.

Liban zakończył negocjacje  nad porozumieniem z Unią Europejską pod koniec 2001 i ma także wiele bilateralnych umów z krajami arabskimi. W  marcu 2002 roku byli gospodarzami szczytu Państw Ligii Arabskiej ( po raz pierwszy od 35 lat) a w październiku 2002 szczytu Państw Frankofońskich.

Żródło: Strona Ambasady Polskiej w Bejrucie http://www.lebanon-tourism.gov.lb/Default.aspx


I. Introduction

Lebanon's diverse patchwork of Mediterranean-lapped coast, rugged alpine peaks, and green fertile valleys is packed into a parcel of land some 225km long and 46km wide – an area approximately the size of Cyprus or Connecticut. An ancient land, Lebanon features in the writings of Homer and in the Old Testament. Its cities were major outposts and seaports in Phoenician and Roman times, just two of the great civilizations that touched this important Middle Eastern crossroads.

The cosmopolitan flair of modern-day Beirut, the gastronomic renown of the country's food and wine, and an educated and outward-looking population complement a country that is both traditional and progressive in outlook. For all the flavors of its storied past and rugged natural beauty, Lebanon is a well-kept tourist secret that begs exploration.

There are four main geographic regions in Lebanon, differentiated by topography and climate. From west to east, they include: the coastal plain, the Mount Lebanon Range, the Békaa Valley, and the Anti-Lebanon Range.

The Anti-Lebanon Range is a stretch of arid mountains that rise to the east of the Békaa Valley and form part of the country's eastern border with Syria.

The Békaa Valley, known in ancient times as “the breadbasket” or “granary” of the Roman Empire, is still the country's main agricultural region. Located on a high plateau between the country's two mountain ranges, the river-fed Békaa supports the production of tomatoes, potatoes, wheat, olives, and grapes, even despite summers that are hot and dry.

Besides some of Lebanon's best wineries (Ksara, Kefraya, Massaya), the Békaa's major attraction is the ruins at Baalbek. Originating as a place of worship to Baal, the Phoenician Sun God, Baalbek was known in Greco-Roman times as the famous Heliopolis, or “City of the Sun.” Perhaps because of the region's agricultural importance in feeding the inhabitants of the Roman Empire, some of the largest Roman temples ever constructed were erected at this site. The construction lasted over 200 years, and the well-preserved temples honor Jupiter, Bacchus, and Venus.

The lovely Lebanese coast is framed by the Mediterranean Sea to the west and the Mount Lebanon Range to the east, its temperate climate bringing in sunny, hot summers and cool, rainy winters. The daytime temperature in the summer, which averages 30°C (86°F), encourages people to head to the beach or to the higher, altitude-cooled mountain slopes. In the coastal cities of Saida (Sidon) and Jbail (Byblos), tourists can enjoy the rare opportunity to snorkel amongst long-submerged Phoenician ruins, while excellent hiking is a mere hour away in the Chouf region of the Mount Lebanon Range.

The Mount Lebanon Range includes numerous rivers that fizz with snowmelt, steep-walled gullies that shade grottoes once the hideout to those fleeing persecution, and also Lebanon's highest summit, Qornet Es-Saouda (3,090m). In winter, the high peaks are blanketed with snow, lending Lebanon its name, Lubnan, the Arabic word for “white.” Lebanon boasts a number of world-class ski resorts, one of only a couple countries in the Middle East where you can ski. The ski season runs from December until April.

The Mount Lebanon Range is also the location of Lebanon's Cedar Reserves. The great cedar forests of Lebanon, now protected, are famous for their use in the construction of some of the holiest buildings in the region, indeed the world, including Jerusalem's Dome of the Rock and Solomon's Temple.

To visit Lebanon is to dispel preconceived notions that linger from a relatively short moment in a long, vivid, and fascinating history: drink in the energetic, urbane vibe of revitalized Beirut; explore a diverse and beautiful landscape that lends itself easily to an unforgettable (and largely untrammeled) multi-sport adventure; marvel at archaeological wonders that are windows into the cradle of civilization; and simply enjoy the welcome of a people who are naturally hospitable, friendly, and gregarious.


II. History

1. Prehistoric Times (5,000-3,500 B.C.)

A trip through Lebanon's history begins in Jbail (Byblos), where archaeologists have discovered the earliest known settlements in Lebanon. Today, remnants of prehistoric huts with crushed limestone floors, primitive weapons, and burial jars are evidence of the Neolithic and Chalcolithic fishing communities who lived on the shore of the Mediterranean Sea over 7,000 years ago.

2. Phoenicians (3,500-334 B.C.)

Lebanon first appeared in recorded history around 3,000 BC, with the settlement of the area by the Canaanites. The Canaanites established great maritime, trade, and religious city-states in several of Lebanon's coastal cities: Jbail (Byblos), Sour (Tyre), Saida (Sidon), and Beirut. The Greeks referred to these Semitic people as Phoenicians,after the Greek word for the expensive purple-dyed textiles that the Phoenicians exported.

Jbail (Byblos) was a significant Phoenician religious center and also an important trading center with close links to the Egyptian Pharaohs. The city is also recognized as the birthplace of the modern Roman alphabet

Roman alphabet, which evolved from Phoenician phonetic script. Phoenician ruins include the remnants of fortified city walls and gates, several temples, and the underground tombs of the Byblos kings.

Saida (Sidon) became a dominant commercial center for the region during the 12th-10th centuries B.C. Close to Saida (Sidon), visitors can view the ruins of the Phoenician Temple of Echmoun, a complex honoring the principal god of the city of Saida (Sidon). This is the best-preserved Phoenician site in Lebanon today.

The Phoenician island city of Sour (Tyre) surpassed Saida to become the dominant trading center under its most famous ruler, King Hiram I (10th century B.C.). Allied with King Solomon, King Hiram I led the Phoenician expansion into Sicily and North Africa. During this time, the Mediterranean Sea became known as the Tyrian Sea. King Hiram is also remembered for supporting the construction of Solomon's Temple in Jerusalem by supplying labor, gold, and cedar wood. While there are few evident Phoenician ruins in Sour (Tyre) today, visitors can see the jetties and breakwaters

3. Greeks (333-64 B.C.)

In 333 B.C., Alexander the Great conquered the Phoenician city-states, and ancient Phoenicia was absorbed into the Greek Empire (which covered Europe, North Africa, and the Middle East). Greek customs and the Greek language were adopted. Alexander the Great died in 323 B.C. (only 10 years after his conquest of the Middle East), and over 250 years of unrest and dynastic struggles followed. Greek rule in the region was finally overturned by the Roman General Pompey in 64 B.C.

While there are no significant ruins from the Hellenistic period in Lebanon, one notable Greek site for history-lovers is in Sour (Tyre). While most of the Phoenician cities submitted immediately to Alexander the Great's conquest in 333 B.C., Sour (Tyre) resisted in a year-long siege that destroyed much of the city. Alexander used the debris from the abandoned mainland city to build a causeway to reach the fortified island city and eventually conquer the Tyrians. Today, this causeway has been enlarged with sand to form a peninsula that connects the ancient island city to the mainland. As you walk between the major archaeological sites in Sour (Tyre), you will cross this "Quarter of Sand" (Hay El-Ramel) that was once Alexander's causeway.

4. Romans (64 B.C. - 399 A.D.)

Roman rule in Lebanon lasted over 300 years. During this period, the old Phoenician cities continued to grow and prosper as centers of industry and commerce. The coastal cities (Saida, Sour, Beirut) exported cedar, perfume, jewelry, wine, and fruit to Rome and served as trading centers for goods imported from Syria, Persia, and India. Local industries, including the production of silk, glass, purple-dyed textiles, and pottery, flourished under the Romans. Temples and palaces were built throughout the country, as well as paved roads that linked the cities. Christianity also spread to Lebanon during this era, and flourished as the Roman emperors officially adopted the religion.

For a modern-day visitor, it is difficult to travel more than a few kilometers in Lebanon without running into a Roman-era ruin. The country is home to some of the best-preserved and most impressive Roman sites in the world, most notably at Baalbek and Sour (Tyre).

Baalbek's impressive complex of temples and city ruins includes the Temple of Bacchus (the best-preserved temple in the Middle East) and the columns of the Temple of Jupiter (the largest Roman temple ever constructed). Under the Romans, Baalbek, or the "City of the Sun," was a major religious center that served as a testament to the power and wealth of the Roman Empire.

The city of Sour (Tyre) became the capital of the Roman province of Syria-Phoenicia. Roman-era highlights include the world's largest Roman hippodrome (where chariot races were held), an enormous triumphal arch, an extensive necropolis, and the remains of Roman aqueducts.

In Jbail (Byblos), artifacts include the remains of a Roman theater, columns lining the main thoroughfare of the ancient city, and a Roman nympheum (a monumental public fountain).
In the Central Business District of Beirut, visitors can view the remains of a large Roman bath complex and a market area, as well as the columns and foundations of large buildings.

5. Byzantines (399-636 A.D.)

The Byzantine era in Lebanon began with the split of the Roman Empire in 395 A.D. into the eastern/Byzantine part (with its capital at Constantinople) and the western part (with its capital at Rome). As the Western Roman Empire declined, the Byzantine Empire grew and commercial and intellectual growth in Lebanon's cities continued.

However, around the 5th and 6th centuries A.D., ecumenical debates and corruption in the church led to increasing unrest. From this religious dissension, the Maronite Church was established and took refuge in the mountainous Qadisha Valley region of Lebanon, and the Valley has remained a place of spiritual refuge and pilgrimage to this day. There are many archaeological remains of Lebanon's Byzantine era around the country, many built on top of and added to previous civilizations' cities and sites.

In Baalbek, Byzantine Emperor Theodosius tore down the altars of the Temple of Jupiter and built a basilica using the temple's stones and architectural elements. The remnants of this basilica can still be seen near the stairway of the Temple.

In Sour (Tyre), the city entered a golden era during this time period. Today, Byzantine stone mosaics line the ancient colonnaded street at the Al-Mina archaeological site (City Site). The Al-Bass Site contains the remains of a Byzantine church, as well as a necropolis containing hundreds of ornate stone and marble sarcophagi from the Roman and Byzantine periods.

6. Arabs (660-1258 A.D.)

The increasing unrest in the Byzantine Empire opened the region to raids and conquests by Muslim Arabs from the Arabian Peninsula. Following the death of the Prophet Muhammed, his successors built a large army that pushed back the Byzantine forces and undertook a series of successful invasions throughout the region.

The Umayyad Dynasty, which flourished for 100 years (660-750 A.D.) in the first century after Muhammed, was the first of two dynasties of the Arab Islamic empire. The Umayyad caliphs were notable for establishing a large empire, which extended from Spain, through North Africa, to Central Asia. They established Arabic as the official language of the empire, and they are remembered for their excellent city administration and planning and their patronage of early Islamic art and architecture. Following a coup, the Umayyads were replaced by the Abbasid Dynasty (750-1258 A.D.), who shifted power eastward to Baghdad and imposed harsh control in Lebanon and Syria, leading to many local revolts.

Under Arab rule, the region of Lebanon became a refuge for many ethnic and religious groups. Splinter Christian groups, including the Maronites and the Melchites, settled in the Qadisha Valley and Zahle. Islamic followers of an Egyptian caliph settled in southern Lebanon and established the Druze sect, still a major religious group in the Chouf and other areas of modern-day Lebanon. Shiite Muslims from Egypt also had increasing influence in the region during this era.

Lebanon's cities continued to prosper as trading and industrial centers under Arab rule. However, there are few archaeological remnants of this period in Lebanon today.

The impressive city of Aanjar is the only known remain of the 8th century Umayyad Dynasty in Lebanon. Thought to be the summer home of Caliph Walid I, Aanjar was a major commercial center for the region and contains the remains of over 600 small shops, colonnaded boulevards, baths, and temples.

7. Crusaders (1099-1291 A.D.)

As Arab leadership fragmented, and following Caliph Al-Hakim's occupation of Christian holy places in Palestine and destruction of the Holy Sepulcher, the Christians of western Europe undertook a series of "Crusades" to recover the Holy Land from the Muslims. The European Crusaders joined with the Byzantine army to take Jerusalem and then marched along the Lebanese coast. Between 1109 and 1124, Lebanon's key cities (Tripoli, Beirut, Saida, Sour) were all conquered by the Crusaders. Soon after, the Muslim reconquest began, led by Saladin, with the region returning to Muslim control by 1291.

One lasting influence of the Crusades in Lebanon was the creation of renewed linkages between the Maronites and the Roman Catholics. In 1180, the Maronite Church entered a formal union with the Roman Catholic Church, a union that still exists today. There are also numerous archaeological remnants (towers, castles, and churches) of the Crusades scattered along the Lebanese coast and throughout the countryside.

Notable sites include:
The Saida Sea Castle, which sits on a small island in the harbor, connected by a stone bridge to mainland Saida (Sidon).
The Citadel of Saint-Gilles, a large fortress on a hill in the center of Tripoli.
The ruins of the stone walls and moats of a Crusader castle can be seen in the town of Enf�, south of Tripoli.
The ruins of the Holy Cross Cathedral, an important Crusader church in Tyre.

8. Mamlukes (1250-1516 A.D.) & Ottomans (1516-1914 A.D.)

Following the Crusades, modern-day Lebanon, Syria, and Egypt came under the control of the Mamlukes. The Mamlukes were originally slave bodyguards (from the Caspian and Caucasus regions) for the Egyptian Ayoubid sultans. However, the Mamlukes overthrew their masters and formed the Mamluke Sultanate. Many Shiite Muslims migrated to Lebanon during this period, and there were increasing religious tensions. After a number of rebellions near Beirut were crushed, the Shiites moved to settle in Southern Lebanon.

The Mamlukes were defeated by the Turkish Ottomans in 1516, and the Ottomans dominated the region for the four centuries preceding World War I.


III. Basic Information about Lebanon

1. Entry Requirements

Visas: All foreigners must have a valid passport and visa to enter Lebanon. Passports must be valid for at least six months. Visas can be obtained in advance at Lebanese embassies and consulates around the world. Nationals of many countries can also obtain business or tourist visas upon arrival at the Beirut Airport and at other ports of entry on the Lebanese border. At the Beirut Airport, visa stamps can be purchased at a window directly across from passport control. You can pay in cash in U.S. dollars or Lebanese pounds. The price of a 15 - day visa is US$17 (LL25,000). A single entry, three-month visa is US$35 (LL50,000).

Contact the Lebanese embassy or consulate in your country or see the General Directorate of General Security website for additional visa information.

Important Note: Travelers holding passports that contain visas or entry/exit stamps for Israel are likely to be refused entry into Lebanon.

Customs: All ordinary personal effects are exempt from customs duty.

2. Currency

The official Lebanese currency is the Lebanese pound or lira (LL). Notes are available in denominations of: LL1,000; LL5,000; LL10,000; LL20,000; LL50,000; and LL100,000. There are also LL250 and LL500 coins.

U.S. dollars are used widely throughout the country. Restaurants, hotels, and stores often quote their prices in U.S. dollars, and many establishments will convert and provide U.S. dollar prices for you upon request. If you plan to use U.S. dollars, it is advisable to bring small bills (US$1 to US$20 notes).

The US$/LL exchange rate is relatively stable, hovering around US$1=LL1,500. The appreciation of the Euro since early 2002 has benefited European travelers. The Euro/LL exchange rate has fluctuated from €1=LL1,400 in June 2002 to €1=LL1,800 in April 2006. Check the Yahoo! Currency Converter for the latest exchange rate before you go.

Money or travelers checks can be exchanged at banks, private money exchange shops, and major hotels. Major credit cards (Visa, Mastercard, American Express, Diners Club) are accepted at most large establishments throughout the country. ATMs are also widely available in Beirut and larger cities and will usually dispense both U.S. dollars and Lebanese pounds.

3. Language

While Arabic is Lebanon's official language, English and French are widely spoken. Most Lebanese speak at least two or three languages, and visitors will find no problems communicating. Many establishments provide signs, menus, and information in both Arabic and English.
 
 4. Time

Lebanese time is G.M.T. +2 hours in winter (October to March) and +3 hours in summer (April to September), when daylight savings time is observed.

5. Business Hours

Shops and businesses are typically open Monday through Saturday, 9:00-18:00. Hours vary, and in summer many establishments close early. Restaurant hours vary, and many restaurants, especially in Beirut, are open late.

Banking hours are Monday through Saturday, 8:30-12:30. Working hours for government offices and post offices are typically 8:00-14:00.
 
6. Holidays

Thanks to its diverse population and different religious groups, Lebanon has a full calendar of official holidays. Although all banks, government offices, and schools are closed on holidays, it is often possible to find shops and restaurants open for business.

Holidays with Fixed Dates:

New Year's Day – January 1
Christmas (Armenian-Orthodox) – January 6
St. Maroun's Day – February 9
Labor Day – May 1
Martyrs' Day – May 6
Resistance and Liberation Day – May 25
Ascension Day – August 15
All Saints' Day – November 1
Independence Day – November 22
Christmas – December 25

Religious Holidays with Moveable Dates:

Catholic Good Friday
Orthodox Good Friday
Catholic Easter
Orthodox Easter
Ras As-Sana (Muslim New Year)
Eid Al-Fitr (three days)
Eid Al-Adha (three days)
Al-Ashoura
Moulid An-Nabi (Prophet Muhammad's Birthday)


7. Communications

Telephones: While the telephone system in Lebanon is well-developed, there are few public pay phones, and international phone calls are expensive. Most Lebanese use mobile phones, and coverage extends throughout the country.

The country code for Lebanon is (961). This is followed by the local area code and the telephone number. The area code for mobile phones is (03) and the area code for Beirut is (01). If you are dialing Lebanon from outside the country, omit the (0) in the area code.

Internet: There are Internet cafés available throughout Lebanon, and many larger hotels now offer high-speed and wireless Internet access for free or for a small fee.

8. Electricity

Electric current is 110/220 volts, 50 cycles. A two-pin plug, with round pins is commonly used (Type C, similar to many European countries), but other types of plugs are also in use so it is best to check before you go.

9. Health

Lebanon is a developed country with relatively good health facilities. Similar to travel to other foreign countries, hepatitis A and B vaccines are recommended; also make sure tetanus-diphtheria and measles vaccinations are up-to-date. A typhoid vaccine is also recommended for travel to Lebanon.

Although Beirut's tap water is considered safe to drink, it's probably best to drink bottled water as the Lebanese do. As is the general traveler's rule, to be absolutely safe drink water only from bottles with intact caps, do not take ice in your drinks, and eat only cooked food and fruits that you can peel.


More information you will find on the website of the Ministry of Tourism.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...